شنیدن عبارت‌هایی شبیه به "جنبش زنان" و یا "تلاش‌های برابری‌خواهانه‌ی جنسیتی"، احتمالاً ذهن شنونده را به سمت تصور عده‌ای از زنان سوق می‌دهد که به روش‌های گوناگون، حقوق معوق‌‌مانده‌ی خود را طلب می‌کنند و در این راه، زنان دیگر را هم به یاری می‌طلبند. تصور اجتماعی زنانه، بدون حضور، مشارکت و یا حتی همراهی صوری مردان، عموماً رایج‌ترین تصوری است که درباره‌ی موضوع پیش‌گفته وجود دارد. این همه در حالی است که دامنه‌ی اثر تک‌تک مباحث و خواسته‌های مطرح شده توسط این جنبش، به سبب داشتن ریشه‌ی اجتماعی و گره خوردن با زندگی هرروزه‌ی افرادِ مختلف، همه‌ی اجتماع انسانی را دربرمی‌گیرد. اجتماعی که از زنان و مردان تشکیل شده و نادیده گرفتن نقش هریک از این دو جنس در ایجاد تغییرهای اجتماعی، تولد مخلوقی نارس یا ناقص را به دنبال خواهد داشت. این تفکر که راه تغییر فرهنگ‌ها و قوانین تبعیض‌آمیز و نادرستِ موجود، تبدیلِ آن‌ها به خواسته‌ای عمومی و همه‌گیر است و مردان هم به اندازه‌ی زنان در این امر نقش دارند، از چنین اعتقادی ناشی می‌شود. اما با مرور موضوعات مختلفی که در تلاش‌های برابری‌خواهانه‌ نمود بارزی دارند، گاهی به مواردی برمی‌خوریم که مربوط دانستن آن‌ها به هر دو جنس و بالاخص نقد آن‌ها از زاویه‌ی دید مردان، دشوار به نظر می‌رسد. مسأله‌ی محدودیت در پوشش و حجاب هم که جز در مواردی جزئی و قابل چشم‌پوشی، تنها برای زنان کشورمان مطرح بوده، ظاهراً از جمله‌ی همین موضوعات است...

ادامه در سایت میدان

ماهنامه زنان به مدير‌ مسئولي شهلا شركت در جلسه امروز هيئت نظارت بر مطبوعات به ‌دليل درج مطالب و اخبار به گونه‌اي كه موجب سلب امنيت رواني جامعه مي‌شد، همچنين به دليل به مخاطره انداختن سلامت روحي، فكري و رواني مخاطب و القاي اين‌كه در جامعه امنيت وجود ندارد و به دليل سياه‌‌نمايي وضعيت زنان در جمهوري اسلامي لغو مجوز شد.

دلم بیشتر به حال جامعه‌مان می‌سوزد که سلامتِ لطیفِ روحی، فکری و روانیَش این‌قدر راحت به مخاطره می‌افتد و آن‌چنان مشکلش حاد می‌شود که برای حل این معضل چاره‌ای جز تعطیلی نشریه‌ای که از انتشار اولین شماره‌اش 16 سال است که می‌گذرد، وجود ندارد!