متن نظرسنجی ما(باتشکر از روزبه ):

_سووووت...بسه دیگه هواخوری تموم شد. همه توی سلولهاشون!

حالا این دفعه بهتون یه کم آزادی دادیم شما هم سوءاستفاده نکنین وگرنه هواخوری بی هواخوری...

آری مونولوگ بالا احتمالا تنها باید در محیط زندان هایی رد و بدل شود که میهمان آنان مجرمانی هستند که دوران محکومیتشان را میگذرانند و باز هم احتمالا هر آزادی اضافی که در آن فضا به آن ها داده شود، لطف مقامات مسوول محسوب میگردد. اما آیا با کمی شبیه سازی و تغییر نمی توان چنین اظهاراتی را در باره محیط خوابگاه دختران دانشگاه خودمان در آینده نزدیک انتظار داشت؟

امروز دست اندرکاران اداره دانشگاه آنچنان از ساخت پیست دوچرخه سواری در خوابگاه صحبت میکنند که انگار لطفی فراتر از انتظار، شامل حال دانشجویان کرده اند. انگار کسی هم در این میان یافت نمیشود که بپرسد بنا به کدام قانون رسمی، شرعی و یا عرفی با دوچرخه سواری دختران در سطح دانشگاه، با پوشش های متعارف، مخالفت میشود و تنها زمانی خبر از این چنین کارهای نه چندان غیر معمول، حتی در سطح جامعه، به گوش میرسد که دیواری در کار باشد و پوششی که فضای محدود موجود را بیش از پیش محدود و دلگیر کند!

از همه ایرادات فلسفی و ریشه ای بیشمار وارد بر این چنین برنامه هایی که بگذریم، چه کسی تضمین میکند که پس از مدتی کوتاه، تنها صورت برنامه ی به ظاهر خوش آب و رنگ مسوولین، همان دیوارهای احتمالا سفید و زیبا و امن و بلند، نماند و وعده های آزادی و اختیار کامل در هزاران اما و اگری که خدا را شکر این روزها کم هم نیستند، به فراموشی سپرده نشود؟

-سووووت...خانوما دوچرخه سواری قدغن. همه یا تو اتاقاشون بمونن یا پوشش کامل داشته باشن.

مگه نمیدونین امروز قراره سیم کشی ساختمون چک بشه؟...شیر های آب درست بشه...سرویس های بهداشتی تعمیر بشه...لامپ راهروها عوض بشه...تلفن ها تعمیر بشه...قفل اتاق 01 درست بشه...تخت خواب ها جابه جا بشه...از خوابگاه بازدید بشه...موتورخونه راه اندازی بشه...شوفاژها هواگیری بشه...راه لوله های گرفته باز بشه و ...

شنیده شدن  این مونولوگ در دانشگاه خیلی محتمل تراست نه؟ کمی بیشتر دقت کنید...تفاوت زیادی با جمله ابتدایی این نوشتار می بینید؟!