اين نوشته توصيه براي ديدن يه  فيلم نيست، حتي نديدنش رو هم پيشنهاد نمي كنم، اصلا بحثم درباره فيلم نيست. نمي خوام به نظر يه فمينيست دو آتيشه بيام كه تا چيزي موافق ميلش مي بينه اونو بزرگ مي كنه و عقايد مخالفش رو مي كوبه، اما فيلم The stepford wives به نظرم جالب بود، اون صحنه ها از خونه هاي تميز و براق و پر از گل براي من هم جذاب بود، اون خانم هاي با لباس هاي چين دار و پفي، با لبخندي بر روي لب، آرايش هاي زيبا، شهر ايده ال. منم نيكول كيدمن آخر فيلم با اون پيراهن براق و زيبا رو از زن غمگين ابتداي فيلم بيشتر دوس داشتم، اما...

The stepford wives حكايت زناني است كه ربات شدند اما نه ربات هايي با سيم و دكمه،بلكه ربات هايي تميز و دوست داشتني... داستان شهري  پر از زنان موفق كه به خواست شوهرانشان ربات شده اند.موجوداتي گوش به فرمان همسرانشان. در پايان يكي از مردان نافرماني مي كند و خواستار انساني با فكر و شعور مي شود كه او را دوست داشته باشد، نه اينكه كنترلش به دست او باشد..

به نظر شما، همه ي ما ته ذهنمان، نه تنها زنها، كه مردها را هم ربات نميخواهيم؟ تعاريف زن زيبا و مرد نيرومند، تعاريفي تاريخي هستند كه در طول قرنها سعي در ربات ساختن آنها دارند.فكر نمي كنيد مردها هم در تعاريف مرد ايده آل، مرد مقتدر،مرد شجاع، مرد غيرتمند قرار گرفته اند و راه خروج ندارند؟همانطور كه زنان در زن زيبا، زن فرمانبردار، زن مهربان خلاصه مي شوند!!

دنيايي ديگر نيز ممكن است؟